Het Huis van Noodles
Welkom hooggeëerd publiek bij het wedstrijdverslag van de eerste wedstrijd van dames [piiiiieeeep], die naam houden we nog maar even geheim. Voor het gewone volk varen wij ook wel onder de naam: dames 3.
De eerste wedstrijd van het seizoen betekent dat we een nieuw team hebben, nieuwe coaches hebben, en dus met een schone lei aan het seizoen beginnen. Aangezien dames 3 vorig jaar trotse organisator was van het degradatiefeest kun je vast bedenken dat we dit jaar niet meer in de 1ste maar in de 2de klasse gaan spelen. Oftewel, genoeg kansen om overwinningen te boeken. Met al dit in het achterhoofd neem ik jullie graag mee in het verhaal van de eerste bekerwedstrijd, de wedstrijd tegen Rostars dames 1.
Volledig compleet begon onze avond om 17:00 bij Babeth thuis voor heerlijke wraps. Efficiënt als we zijn hebben we geen borden of bestek gebruikt. Nee, wij oefenden alvast met onze hooghoudskills bij het beleggen en vouwen van de wraps. Resultaat: hier en daar een stukje komkommer of kip op de grond, maar toch verrassend weinig schade.
Nadat de kleine hoeveelheid afwas was gedaan trokken we naar de hal om ons voor te bereiden. Het was even puzzelen met de wedstrijdshirt, maten, en nummers, maar uiteindelijk stonden we voltallig om half 7 klaar voor de warming up.
De wedstrijd begon met een prachtig eerste punt. Mette, een van onze fantastische invallers uit dames 4 (bedankt!), wist de bal op het hoofd van de tegenstander te krijgen en te scoren. En zoals afgesproken beloonde Babeth dat werk met een prachtige koprol langs het veld. Van dat punt hebben we dus dubbelhard kunnen genieten. De eerste set werd uiteindelijk nipt verloren, maar de sfeer zat er goed in.
In de tweede set startten we ijzersterk. Een onafgebroken reeks van 11 punten, mede mogelijk gemaakt door Lotte’s serve, zorgde voor een daveringwekkende voorsprong en maar liefst twee gebruikte time-outs van de tegenstander. En ja, als je dan naar de kant gaat, wat moet je dan zeggen als coach… Gelukkig wist Linde de stilte te overbruggen met een mop: “Een huis van noodles, een huis van hooi, en een huis van hout staan in de fik. Welk huis blust de ambulance als eerst?”. Waar het merendeel van het team al was afgehaakt bij het ‘huis van noodles’, wist Aniek snugger het antwoord: “Een ambulance blust natuurlijk niet!”. En zo konden we breed lachend het veld weer betreden. De tweede set werd uiteraard gewonnen.
In de derde set was ons spel weer even wat weggezakt en dus moest alle focus gericht worden op de vierde set om nog voor de overwinning te kunnen gaan. De vierde set hebben we ze weer helemaal ingemaakt en dus konden we onze vijfde set gaan spelen, #allesuitdecontributie. In de vijfde set liepen we voortdurend gelijk op. Punt per punt kropen we dichter naar de 15. Vanaf 13-13 hadden we helaas net niet de kracht om de laatste punten te scoren en dus verloren we de laatste set.
In de douche na afloop van de wedstrijd zijn we gestart met een nieuwe invulling van ‘douchebier’. Dames 3 maakt dit jaar de keuze om niet gewoon douchebier te nuttigen, maar tap te hangen aan een pak sangria tijdens het douchen. En zo liep Aniek dus met een pak sangria de kleedkamer rond om alle liefhebbers een (iets te grote) scheut sangria te geven. Deze houden we in stand! En alsof dat nog niet genieten genoeg was had Aniek ook nog eens een heerlijke cake voorzien voor bij de nabespreking.
Al met al hebben we een super leuke en spannende wedstrijd gespeeld. De energie was voortdurend hoog en er waren liedjes in overvloed. Ondanks dat we niet gewonnen hebben zijn we trots op wat we hebben bereikt als team en hebben we nu alweer zin in de volgende wedstrijd. (En het douchen achteraf natuurlijk ;))
